2016ko HAUR LIBURUAREN NAZIOARTEKO EGUNA

1967. urtetik, apirilaren 2an, Hans Christian Andersen danimarkar idazlearen jaiotegunean hain zuzen, IBBYk Haur Liburuaren Nazioarteko Eguna ospatzen du, haur eta gazteentzako kalitatezko liburuak bultzatzeko, eta gazteenen artean irakurtzeko zaletasuna sustatzeko.

Urtero IBBYren atal nazional batek du Haur Liburuaren Egunaren nazioarteko babeslea izateko aukera. Honek bere herrialdeko idazle bat eta ilustratzaile ezagun bat hautatzen ditu mundu osoko haurrei bidaltzen zaien mezua eta kartela egin dezaten eta liburutegien, ikastetxeen, liburu-denden eta bestelakoen parte hartzea susta dezaten.

Aurtengo mezua  Luciana Sandroni- k idatzi du eta Iñaki Mendiguren-ek euskarazko itzulpena egin du
Ilustrazioa: Ziraldo

iturria: OEPLI 
GAZTELERAZ

Behin batean…

Behin batean, bazen...Printzesa bat?Ez. Behin batean bazen liburutegi bat. Eta behin batean bazen Luisa ere, liburutegira lehen aldiz joan zena. Neskatila poliki-poliki zebilen han, motxila gurpildun handi bati tiraka. Txundituta begiratzen zion guztiari: apalak eta apalak zeuden, liburuz beteak. Mahaiak, aulkiak, koloretako kuxinak, marrazkiak eta afixak paretetan.

 –Argazkiaekarri dut –esan zion herabe liburuzainari.
–Oso ondo, Luisa! Fitxa egingo dizut. Bitartean, aukera ezazu liburu bat.Badakizu liburu bat bakarrik eraman dezakezula etxera, ezta?
–Bat bakarrik?–galdetu zuen etsipenez.
Une hartan bertan telefonoak jo zuen eta liburuzainak eginkizun zail hartan utzi zuen neskatila: liburu bakar bat aukeratu beharra apal asko eta liburu ugariren artean. Motxilari tira egin eta bila eta bila aritu zenLuisa, bere liburu kutuna aurkitu arte: Edurnezuri. Azal gogorreko argitalpena zen, irudi eder-ederrak zituena. Liburua eskuan zuela, motxilari bultza egin zion orain eta, irteteko zorian zegoela, norbaitek bizkarra ukitu zion. Neskatila jiratu eta sustoarekin ia erori zen atzeraka:izan ere, Katu Botaduna zen bere liburua eskuan, hobeto esanda, hanka artean zuela!
–Egun on, zer moduz dago izeba?–galdetu zion gur eginez.
–Luisa, zuk ez dakizkizu buruz printzesa-istorio horiek guztiak?Zergatik ez duzu eramaten nire liburua,Katu Botaduna, askoz dibertigarriagoa da-eta?
Luisak, ahozabalik, ez zekien zer erantzun.
–Zer gertatzen zaizu?Katuak mihia jan dizu, ala?–esan zion txantxetan.
–Katu Botaduna zara, benetan?
–Bai, bera, hezur eta mami!Eraman nazazu etxera eta dena jakingo duzu neure eta KarabaskoMarkesaren istorioaz.
Neskatilak, zer esan ez zekiela, buruaz baiezkoa besterik ez zuen egiten. Katu Botaduna magiazko mugimendu batez bere liburura itzuli zen eta Luisak, liburutegitik irteteko zorian zegoela, berriro ukitu bat sumatu zuen bizkarrean. Bera zen:"elurra bezain zuri, masailak arrosak bezain gorri eta adatsa ebanoa bezain beltz". Asmatu duzu nor?
–Edurnezuri!?– Luisak, txundituta.
–Luisa, eraman nazazu zeurekin. Argitalpen hau –esan zion bere liburua erakutsiz–Grimm anaien istorioaren egokitzapen zuzena da.
Neskatila liburua hartzeko zorian zegoela, Katu Botaduna agertu zen haserre samar:
–Edurne, dagoeneko Luisak aukeratu du. Zoaz zeure sei ipotxekin.
–Zazpi dira eta ez sei!Eta Luisak ez du oraindik aukeratu!–erantzun zion Edurnezurikgorri-gorri suminduta.
Biak neskatilari begira zeuden erantzunaren zain:
–Ez dakit zein eraman... denak eraman nahi nituzke...
Bat-batean, erabat ezustean, zerbait sinesgaitza gertatu zen: beren liburuetatik irteten hasi ziren: Errauskine, Txano Gorritxo, Loti Ederra eta Rapunzel.Benetako printzesen talde bat zen.
–Luisa, eraman nazazu zeure etxera!–erregutu zioten guztiek.
–Nik lo pixka bat egiteko ohea, besterik ez dut behar –esan zuen Loti Ederrak, aharrausika.
–Bai, ehun urte bakarrik –Katuak, isekaz.
–Etxea garbituko dizut, baina, hori bai, gauean festa dut....
–…Printzearen gazteluan!–oihu egin zuten guztiek.
–Otarrean opilak eta ardoa ditut. Nork nahi du mokadutxo bat egin?–eskaini zuen Txano Gorritxok.
Eta pertsonaia gehiago joan ziren agertuz: Ahatetxo Itsusia, Pospolo Saltzailea, Berunezko Soldadutxoa eta Neskatila Dantzaria:
–Luisa, gu ere joan gaitezke zurekin? Andersenen pertsonaiak gara –eskatu zion Ahatetxo Itsusiak, benetan hain itsusia ez zenak.
–Bero dago zure etxea?–galdetu zion Pospolo Saltzaileak.
–Ai ene, beheko sua baldin badago han, hobe gu hemen geratzea…–esan zuten Soldadutxoak eta Neskatila Dantzariak.
Bat batean, guztien aurrean, otso tzar bat agertu zen, iletsua, oso iletsua, hagin zorrotz-zorrotzak zituena:otso maltzurra zen!
–Otso, zergatik duzu ahoa hain handia?–galdetu zion Txano Gorritxok ohituraz.
–Nik babestuko zaituztet!–bota zuen Berunezko Soldadutxoak ausardia handiz.
Orduan, otsoak bere aho tzarra zabaldu eta…Denak jan zituen? Ez. Loguraren loguraz, aharrausi egin eta esan zien bake-bakean:
–Zuek lasai, e! Ideia bat eman nahi nizuen, besterik ez. Luisak Edurnezuri liburua eramango du, eta gu bere motxilan sartuko gara, aski handia da eta.
Oso ideia ona iruditu zitzaien guztiei.
–Luisa, utziko diguzu zurekin joaten?–galdetu zion Pospolo Saltzaileak, hotzak dardarka.
–Bai, noski!–esan zien Luisak, motxila zabaltzen hasita.
Pertsonaiak ilaran jarri eta banan-banan sartu ziren motxilara:
–Lehenengo, printzesak!–eskatu zuen Errauskinek.
Azkenean, brasildar pertsonaiak ere agertu ziren: Sací, Caipora, trapuzko panpina oso berritsua, mutiko txoro-txoroa, diru-zorro horiko neskatila, gorputzari erantsia birramonaren argazkia zuena, errege txiki larderiatsua. Denak sartu ziren.
Motxilak izugarri pisatzen zuen. Bai pertsonaia astunak!Luisak Edurnezuri liburua hartu zuen eta liburuzainak bere fitxan idatzi zuen guztia.
Geroxeago, neskatila poz-pozik iritsi zen etxera. Sukaldetik galdetu zion amak:
–Zer, alabatxo, iritsi zara?
–Baiiii, amatxo, iritsi gara!